30 października 2014 r.

Cześć! Tak, wiem, bardzo dawno nie wchodziłam na bloga, ale musicie mi to wybaczyć... Nie miałam czasu. Teraz będę się starała nadrobić te braki.
Co do ekhem, to powiem tak: zbliżyliśmy się do siebie. Rozmawiamy regularnie na fb. Co prawda, w realu, nie, ale ostatnio zrobiłam coś, co mnie ośmieliło, więc chyba uda mi się z nim pogadać. Zresztą, wiem, że on tego chce... :))
Zbliża się Dzień Wszystkich Świętych. Halloween? Też, ale ja tego nie obchodzę. Nie jest to święto polskie i czci się w nim potwory. Miałabym wyrzuty sumienia.
W szkole nic ciekawego się nie dzieje. Pamiętacie Kacpra, który zemdlał na lekcji? On strasznie zaczepia dziewczyny i czasami zachowuje się BARDZO dziwnie. Przez niego mamy w klasie już kilka (jak my to określamy) zboczycielek!
Moja siostra tydzień temu kupiła sobie czteroletniego rasowego kota i dzisiaj przywiezie go na kilka dni do mojego domu. Już się boję!
Chyba już kończę, bo mam dzisiaj jeszcze dodatkowy angielski... Papa! :*

5 października 2014 r.

Z ekhem jest coraz lepiej! :) Dwa razy gadaliśmy dosyć długo na fejsie. Dowiedziałam się o nim dużo ciekawych rzeczy np. że skończył pierwszy i drugi stopień szkoły muzycznej gry na pianinie, a w tym roku poszedł do pierwszego stopnia szkoły muzycznej gry na trąbce. On jest niesamowity!! Dzisiaj w kościele będę czytać z Anią (na zmianę) modlitwę powszechną, więc postaram się czytać głośno i wyraźnie, bo uwielbiam, kiedy ekhem mnie chwali! <3
Ze szkolnych spraw, to w poniedziałek taki Kacper z mojej klasy zemdlał na polskim. To było zupełnie niespodziewane. Siedzimy sobie, pani coś tłumaczy, a tu bum!, i widzimy, że krzesło i Kacper leżą na Ziemi. Ktoś szybko biegnie po pielęgniarkę, Karolina (siostra Kacpra) zaczyna płakać... Nieźle! Ale potem mieliśmy historię (najbardziej stresujący przedmiot, uczy nas go wicedyrektor) i szczęściarz, rzecz, jasna, na nią nie poszedł!
Chyba kończę. Pa pa! :*